Bu ara İzmir Belediyesi’nin kazı çalışmaları var Bornova yolunda. Akşamüstü herkes de işten aynı anda çıkıp aynı yöne gitmek istediğinden servis güzerhahının bazı yerlerinde yavaş ilerliyoruz. Saat ilerleyip ben de yorgun olunca şimdi kim yemek ile uğraşır evde deyip para var huzur var felsefesi ile Agora’nın üst katına doğru hızlıca yol aldım servisten inince. Kafama zaten önceden planladığım, spagetti yapılan yere yönelip gözüme kestirdiğim ilk kırmızılı menüyü söyledim. Ben siparişi verirken tanıdık bir ses de yanımda spariş veriyordu. Dönüp bakınca göbekli bir tanıdığa rastladım. Kaya Oğuz. Tabii kendisi beni farketmemişti. Şakayla karışık laf atıp selamlaştık. 2 aydır İzmir’de imiş. Sağolsun hiç aramadığından biraz sitemli konuştum. Yurt dışı maceralarından, LKD’den, tezinden konuştuk. Hala eskisi gibi idi. Belki bir ara aklına gelirim de bir şeyler yaparız 
Agora'da bir Kaya
